پايه سرير سلطنت حاضر گشته مورد ذلّت و خفّت بىاندازه گرديد و در كمال ابتذال مورد طعن كبار و اطفال آمد . اطاعت حشمت الدوله و همچنين محمد حسين ميرزاى حشمت الدوله كه در عهد خاقان خلدآشيان بحكومت و اختيار ولايت كرمانشاهان و لرستان فيلى و عربستان سرافراز ميبود وزارتش با ميرزا ابو القاسم همدانى . به علت سابقه و خصوصيت او با قائم‌مقام ابتدا او را بدار الخلافه فرستاده قائم‌مقام نيز اطمينان كلى به او داده وعده منصب وليعهدى به او نمود . وزير جاهل را فريفته ، او نيز نوشتجات موكّده به محمد حسين ميرزا نوشت . آن بيچاره طماع با وجود كثرت سپاه و وسعت مملكت و قرب جوار بدولت عثمانى و نزديكى باماكن مشرفه و خصومت شاهزاده مرحوم محمد على ميرزا با عباس ميرزاى نايب السلطنه بىاختيار بطمع منصب وليعهدى برخاسته جريده به دار الخلافه روان گشت . تا حيات قائم‌مقام بر دوام بود اگرچه بهرام ميرزا برادر محمد شاه را مأمور بحكومت ولايتش كردند و اموالش را به تصرف آوردند ولى بهتر از شاهزادگان ديگر ميبود . اما بعد از كشتن قائم‌مقام آن هم جزء اردبيل گشت . اطاعت حسام السلطنه و بر اين قياس محمد تقى ميرزا حسام السلطنه كه از زمان دولت خاقان جنت‌مكان بحكومت و دارائى ولايت بروجرد و بختيارى و اهواز و لرستان فيلى مامور [ بود ] در اين مقدمه از محمد شاه هراسان گرديده خوانين بختيارى و نوكر عراقى كه در آن مملكت بودند او را مستظهر نمودند . قبول پادارى ننمود و اهالى مملكت عرض نمودند كه اگر پاى اقامت ندارى ما اينقدر ميتوانيم تو را با عيال و اموال صحيح و سالم به خاك